May 16, 2018
Posted by: Lozen

Isidora Sekulić

Na obali Tise, u selu Mošorin, rođena je 1877. godine Isidora Sekulić, književnica, prva žena koja je postala članica Akademije nauka, prva predsjednica Udruženja pisaca Srbije. Pohađala je Višu djevojačku školu u Novom Sadu, Srpsku preparandiju u Somboru i Pedagogijum u Pešti. Radila je kao nastavnica u Pančevu, Šapcu i Beogradu. Osjećala je da njena ljubav prema knjigama nije dobro shvaćena, da se ne uklapa u očekivane kalupe:

,, Osećala sam da smetam, da izazivam svojom željom za znanjem”

Bilo bi pogrešno i možda neutemeljeno  reći da je Isidora Sekulić feministkinja ali prateći njen život i  njeno djelo možemo s pravom tvrditi da se razlikovala od savremenica –  obrazovala se , govorila sedam jezika, putovala, bila u kratkom braku bez djece… Nije krila svoja intelektualna i moralna opredjeljenja, voljela je nauku, umjetnost, filozofiju i religiju, kada su joj, početkom II svjetskog rata ponudili, tačnije pokušali narediti, da potpiše  ,,Apel srpskom narodu“ , apel protiv partizanskog ustanka, ona je to odbila rekavši:

  „Ja ovo neću potpisati. Ovo je izrazito politički dokument, a mi žene u Srbiji nemamo politička prava. Vi, dakle od mene ne možete zahtevati da kao žena potpišem jedan takav politički tekst.“

Svoje prvo djelo ,,Saputnici“ objavila je 1913. godine, ali je naišla na oštre kritike Jovana Skerlića i Antona Gustava Matoša. Skerlić je napao zbog nedostatka nacionalizma i previše ličnog tona (Sekulić je smatrala da nema nacionalizma bez internacionalizma, njen kosmopolitizam Skerlić nije shvatao s obzirom da je ,,Saputnike“ izdala uoči rata) i napisao je da ,,svaki ženski talenat počiva na promašenoj ženskoj sreći“,  Matoš je pak tvrdio da ona piše kao muškarac ali da joj je stil aljkav.

Nakon objave ,,Njegošu  knjiga duboke odanosti“ kritike joj upućuje Milovan Đilas i to zbog pretjeranog nacionalizma. Nastavak knjige je navodno spalila zbog straha od Đilasa i komunističke odmazde.

Divila se ljudima od pera, najviše je cijenila Njegoša, Bajrona i Hajnea. Umrla je u Beogradu, 1958. godine i iza sebe je ostavila brojna djela ,,Saputnici“, ,,Đakon Bogorodične crkve“, ,,Kronika palanačkog groblja“, ,,Pisma iz Norveške“ …

Slične objave

Ostavite komentar

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Design by: Webfox.me                                                               © Copyright Lozen.me 2018                                                                   kontakt@lozen.me